Νέα έγγραφα για την εισβολή του ‘74 αποδέσμευσε το Foreign Office

Νέα στοιχεία φέρνει στο φως, η αποδέσμευση βρετανικών εγγράφων από το 1976 που αφορούν την εισβολή και το κυπριακό, εκ μέρους του Foreign Office, του πρωθυπουργικού γραφείου και του υπουργικού συμβουλίου.

Μεταξύ των εγγράφων που αποδεσμεύτηκαν βρίσκεται και μία επιστολή υπογεγραμμένη από τον τότε Υπουργό Εξωτερικών της Αγγλίας Τζέιμς Κάλαχαν.

Η Μάχη κατά του «Αττίλα»: Πώς η Ανδραβίδα δεν έσωσε την Κύπρο το 1974...

Τα άγνωστα παρασκήνια μιας τραγωδίας 

Οι μήνες Ιούλιος και Αύγουστος στην νεώτερη Ελληνική Ιστορία έχουν συνδεθεί αναντίρρητα με μία μεγάλη Τραγωδία. Πρόκειται για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, την σφαγή, εξόντωση και προσφυγιά μεγάλου μέρους του Κυπριακού Ελληνισμού και την Κατοχή του 38% της Μεγαλονήσου από τις Τουρκικές Δυνάμεις Κατοχής εδώ και 41 έτη.

Το βαρύ κλίμα του 1974 

Σε γενικές γραμμές τα γεγονότα είναι γνωστά : κλίμα Διχασμού στην Κύπρο όλο το 1974, μίσος και αντιπαράθεση μεταξύ των Κυβερνητικών δυνάμεων(του Πρόεδρου και Αρχιεπισκόπου Μακαρίου) και των οπαδών της ΕΟΚΑ Β΄(με τον Στρατηγό Γεώργιο Γρίβα νεκρό όμως από τον Ιανουάριο του 1974),ακολουθεί στις 2 Ιουλίου 1974 επιστολή του Μακαρίου προς την Κυβέρνηση Προέδρου Δημοκρατίας  Γκιζίκη-Πρωθυπουργού Ανδρουτσόπουλου των Αθηνών (που ελεγχόταν από τον Ταξίαρχο Δημήτριο Ιωαννίδη) με την οποία ζητούσε την απομάκρυνση όλων των Ελλαδιτών Αξιωματικών (της Εθνικής Φρουράς) από την Κύπρο, για να ληφθεί η απόφαση της Κυβέρνησης Γκιζίκη-Ανδρουτσόπουλου και του Ιωαννίδη να ανατρέψουν τον Πρόεδρο Μακάριο, κάτι που υλοποιήθηκε στις 15 Ιουλίου από Στρατιωτικές δυνάμεις που έλεγχαν οι κινηματίες της Εθνικής Φρουράς.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΙΜΗΣΑΝ ΤΗΝ ΣΤΟΛΗ ΤΟΥΣ - ΚΥΠΡΟΣ 1974

ΚΩΣΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ - ΣΠΥΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Εχθές έγινε η παρουσίαση του βιβλίου ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΙΜΗΣΑΝ ΤΗΝ ΣΤΟΛΗ ΤΟΥΣ - ΚΥΠΡΟΣ 1974 από τον Κωνσταντίνο Αλ. Δημητριάδη, Ιστορικό Ερευνητή και Συγγραφέα και της εκδόσεις «Πελασγός» του Ιωάννη Χρ. Γιαννάκενα, μέσα σε συγκινητικό κλίμα, παρουσία συγγενών ιστορικών προσώπων, βετεράνων  Αξιωματικών και πολεμιστών.

Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΗΡΩΑΣ ΚΑΙ Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Ο απόλυτος ήρωας και η δολοφονία της ελπίδας

   
«Όχι, δεν παραδίδομαι. Αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας». Η βροντερή φωνή του ήρωα ξεπετάχτηκε από εκείνο το στενό κρησφύγετο του Δικώμου. Σκέπασε το νησί. Ο αντίλαλος διέσχισε τα στενά σύνορα. Εξαπλώθηκε σ’ όλη τη Γη. Υποχρέωσε την ανθρωπότητα να υποκλιθεί. Δεν υπάρχει σπουδαιότερη αξία από τη θυσία ενός ανθρώπου για την πατρίδα και την ελευθερία. Ο Κυριάκος των 32 χρόνων δεν είχε στιγμιαία επιλέξει εκείνη τη λεβέντικη στάση. Είχε, προ πολλού, αποφασίσει να ακολουθήσει το πιο υπερήφανο μονοπάτι που μπορεί κάποιος να επιλέξει στη ζωή του. Εκείνο της Αξιοπρέπειας!

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΤΡΕΜΕΤΟΥΣΑ

Αναζητώντας τους «αγνοούμενους» από την Αφάνεια στην Τρεμετουσιά...

Σταματούμε στον παλιό ασφαλτοστρωμένο δρόμο, πιο πάνω από τον καινούργιο δρόμο. Σταματούμε σε ένα μέρος πριν από την παλιά γέφυρα της Αφάνειας.
3
Το πρωί της Τετάρτης 4ης Οκτωβρίου 2017 παίρνουμε έναν από τους αναγνώστες μου, που είναι φίλος και μάρτυρας, για να μας δείξει πιθανούς τόπους ταφής στη Μεσαορία… Πάμε μαζί με τους λειτουργούς της Κυπριακής Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων Ξενοφώντα Καλλή και Murat Soysal πρώτα στα περίχωρα της Αφάνειας, σε μια περιοχή μεταξύ της Αφάνειας και της Τύμπου.
Σταματούμε στον παλιό ασφαλτοστρωμένο δρόμο, πιο πάνω από τον καινούργιο δρόμο. Σταματούμε σε ένα μέρος πριν από την παλιά γέφυρα της Αφάνειας.

28η Οκτωβρίου 2017 - Παρέλαση Θεσσαλονίκη

Με μια μεγαλοπρεπή στρατιωτική παρέλαση που προκάλεσε ρίγη συγκίνησης σε όσους την παρακολούθησαν από κοντά αλλά και τηλεοπτικά, ολοκληρώθηκαν το μεσημέρι του Σαββάτου στη Θεσσαλονίκη, οι εορτασμοί της εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου.

Ο ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΟΣ ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΙΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ 1974

Έχουμε τονίσει τόν ηρωισμό και τήν αυταπάρνηση για τους γνωστούς και ανώνυμους ήρωες νεκρούς και αγνοούμενους – πολεμιστές της Κύπρου «1974». Όμως από το δυνατότερο καμίνι της δοκιμασίας πέρασαν και οι Ελληνίδες σύζυγοι.

Οι Ηρωίδες σύζυγοι σιωπηλές, ευγενικές μορφές, αφανείς πολλές φορές, έχουν καλυφθεί από τη σκόνη του παρελθόντος, που κινούν και συσσωρεύουν οι άνεμοι του χρόνου. Έχουμε υποχρέωση να αποκαλύψουμε την προσφορά της Ελληνίδας συζύγου, η γνώση της προσφοράς της έχει την αξία της γνήσιας συνειδήσεως και αποτελεί πράξη δικαιοσύνης οφειλομένης, και τιμής επιβεβλημένης.

Πίσω από τις µάχες και τα μεγάλα και αξεπέραστα κατορθώµατα, πίσω από τους λαµπρούς ήρωες , ήταν ο καθηµερινός, ο αθέατος αγώνας αρκετών γυναικών που στήριξαν τους συζύγους τους, ιδιαιτέρως σε αυτούς που γύρισαν τραυματισμένοι η με ψυχολογικά προβλήματα ( σύνδρομο Βιετνάμ ), γεννώντας, και μεγαλώνοντας παιδιά,με δύναμη και ψυχή, προτιμώντας να θυσιαστούν στην μοίρα τους, παρά να προδώσουν της αρχές τους.

Ο ρόλος του ΟΗΕ στην επίλυση συγκρούσεων και η περίπτωση της Κύπρου

Το κυπριακό πρόβλημα είναι επιλύσιμο στη βάση του Χάρτη και των Ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών και των αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

"Το κυπριακό πρόβλημα είναι επιλύσιμο στη βάση του Χάρτη και των Ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών και των αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έτσι ώστε η επανενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία της Κύπρου να αποτελεί ένα κανονικό κράτος προς όφελος όλων των κατοίκων της και για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή", δήλωσε ο Πρέσβης της Κύπρου (ε.τ.) Ανδρέας Ιακωβίδης, ο οποίος μίλησε σε εκδήλωση που διοργάνωσε η δεξαμενή σκέψης Foreign Policy Association στο Χάρβαρντ Κλαμπ της Νέας Υόρκης.

Ο Πρέσβης Ανδρέας Ιακωβίδης ήταν ο κεντρικός ομιλητής στην ετήσια «Διάλεξη Μνήμης Σπύρου Βουτσινά», με την υποστήριξη της New York Community Bankcorp, μητρικής τράπεζας της Atlantic Bank, στην οποία ο αείμνηστος Ελληνοαμερικανός τραπεζίτης διετέλεσε πρόεδρος επί 10 χρόνια. Ο Joseph Ficalora, Διευθύνων Σύμβουλος της NYCB και στενός φίλος του Σπύρου Βουτσινά, παρουσίασε τον ομιλητή.

ΕΠΙΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΔΕΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΕΣ ΦΩΤΟ

Φωτογραφική ανταπόκριση, από την σημερινή Επιμνημόσυνη δέηση για τους υπέρ πατρίδος πεσόντες Ιερολοχίτες.

              Συγκινητικό στιγμιότυπο από την τελετή ο Στρατηγός ΚΟΡΚΑΣ 97 ετών 

 ΣΤΗ ΤΕΛΕΤΗ Ο ΚΟΡΚΑΣ (97 ΕΤΩΝ) Ο ΜΠΑΛΤΑΣ (104) (ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΕΠΩΝΥΜΑ ΜΟΝΟ ΣΕ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΕΣ) ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΝΕΩΤΕΡΟΙ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΙΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΤΟ 47-49, ΟΙ ΣΥΖΥΓΟΙ ΤΩΝ ΙΕΡΟΛΟΧΙΤΩΝ ΒΟΡΡΙΑ, ΖΑΧΑΡΑΚΗ, ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, OI ΕΓΓΟΝΕΣ ΤΟΥ ΤΣΙΓΑΝΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΠΟΥΡΔΑΚΟΥ

ΟΠΛΟΣΤΑΣΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΟΥ 74 ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΒΥΘΟ ΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

Μνήμες 1974 ξύπνησαν μέσα από την είδηση που ακολουθεί αφού ερασιτεχνική τουρκοκυπριακή ομάδα καταδύσεων σε μια κατάδυση που έκανε ανακάλυψε όπλα και κράνη που χρονολογούνται από το 1974.


Του Ιάκωβου Ιακώβου

Συγκεκριμένα τα ευρήματα τα οποία ανακαλύφθηκαν από το 2012 αλλά μόλις πρόσφατα πιστοποιήθηκε ότι είναι όπλα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν το 1974.

Δεν μπορεί να γίνει πιστοποίηση κατά πόσο αυτά τα όπλα ανήκουν σε Ελληνοκύπριους ή Τούρκους στρατιώτες καθώς και οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές έχουν χρησιμοποιήσει Μπρέν και Στέν κατά την διάρκεια του 1974.

Όμως λογικά μιας και οι Ελληνοκύπριοι είναι αυτοί που εγκατέλειψαν την πόλη φαίνεται ότι ανήκουν σε Ελληνοκύπριους οι οποίοι εγκατέλειψαν την πόλη και πιθανών να πέταξαν τον οπλισμό ούτως ώστε να καταφέρουν να διαφύγουν.

ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΜΙΑΣ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

Δούκας Γαϊτατζής

Μισό αιώνα μετά τη βύθιση της ακταιωρού «Φαέθων», οι κυπριακές αρχές προσπαθούν μέσω DNA να ταυτοποιήσουν οστά πεσόντων.

Μόλις είχε ολοκληρώσει το μεσημεριανό του γεύμα, όταν οι επισκέπτες που περίμενε χτύπησαν την πόρτα. Τους υποδέχθηκε με λικέρ κουμ κουάτ και συκόπιτα. «Ξέρετε, είχα παραθερίσει παλιά στην Κέρκυρα», του είπε ένα από τα μέλη της ομάδας. Τον είχαν ενημερώσει για τον σκοπό του ταξιδιού τους, όμως και πάλι χρειαζόταν μια φράση σαν κι αυτή, για να σπάσει ο πάγος. «Δεν ξεχνιούνται οι ήρωες», επανέλαβαν προτού φύγουν και με προσεκτικές κινήσεις συνέλεξαν δείγματα σάλιου από την εσωτερική πλευρά του στόματος του οικοδεσπότη τους.

ΔΥΟ ΗΡΩΕΣ ΦΙΛΟΙ : ΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ ΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΘΩΜΑ

Δύο φιλαράκια δύο Ήρωες που η ζωή τούς παράλληλες μα ξεχωριστές που άφησαν την τελευταία τους ανάσα ταλαιπωρημένοι, με ένα ανάλγητο Κράτος 

Ο ΗΡΩΑΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΑΣ ΤΗΣ Α! ΜΟΙΡΑΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ

ΔΕΝ είχε κλείσει τα 21 του ο Θανάσης το 1974, όταν, με τους άλλους συμπολεμιστές του, έρχονταν στην Κύπρο στα πλαίσια της επιχείρησης «Νίκη».

Ο Ζαφερίου,, ο μόνος επιζήσας από το αεροσκάφος «Νοράτλας 4», το οποίο καταρρίφθηκε από φίλια πυρά μετά την έναρξη της τουρκικής εισβολής. Οι 29 άλλοι συνάδελφοί του και οι δύο πιλότοι έγιναν ένα με τα συντρίμια του αεροπλάνου, που κατέπεσε στην περιοχή Μακεδονίτισσας. Πρίν την αναχώρηση της αποστολής, τα πληρώματα των Νοράτλας ενημερώθηκαν οτι οι Κυπριακές δυνάμεις οι οποίες είχαν τον έλεγχο του αεροδρομίου, είχαν ειδοποιηθεί για την άφιξη των Ελληνικών αεροσκαφών και είχαν διαταχθεί να μήν ανοίξουν πύρ κατα την προσέγγισή τους.

Η ιστορία της περίκλειστης περιοχής της Αμμοχώστου

Η περίκλειστη περιοχή της Αμμοχώστου, έχει έκταση περίπου 6,2 τετραγωνικά χιλιόμετρα και αποτελεί περίπου το 17% της έκτασης του δήμου Αμμοχώστου. Εκεί ζούσαν οι περισσότεροι Ελληνοκύπριοι από τις περίπου 43 χιλιάδες , που ήταν το 1974 ο πληθυσμός του Δήμου.

Μετά την κατάληψη της Αμμοχώστου, στις 16 Αυγούστου 1974, από τα τουρκικά στρατεύματα, η περιοχή, αφού λεηλατήθηκε, «σφραγίστηκε» και αποκόπηκε από τα δημοτικά όρια με συρματόπλεγμα και άλλα εμπόδια. Η περίκλειστη περιοχή είναι υπό την ευθύνη του τουρκικού στρατού, ο οποίος απαγορεύει την πρόσβαση σε αυτή για όλους. Εξαίρεση έγινε για ορισμένους στρατιωτικούς, στους οποίους ο τουρκικός στρατός επέτρεψε να εγκατασταθούν σε κάποια σημεία στις παρυφές της περιοχής. Η περίκλειστη περιοχή αποκαλείται «πόλη φάντασμα», όπως τη χαρακτήρισε ο Σουηδός δημοσιογράφος Γιαν Όλοφ Μπένγκστον (Jan-Olof Bengston), ο οποίος το 1977 επισκέφθηκε το λιμάνι της Αμμοχώστου με το απόσπασμα της χώρας του στην UNFICYP (Ειρηνευτική Δύναμη του ΟΗΕ στην Κύπρο). Από το λιμάνι είδε την περίκλειστη περιοχή και έγραφε στην εφημερίδα Kvallsposten: « Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος γέμισε ρωγμές και στα πεζοδρόμια βλάστησαν θάμνοι. Σήμερα – Σεπτέμβριος 1977 – τα τραπεζάκια που σερβίρεται το πρόγευμα είναι εκεί, η μπουγάδα απλωμένη στα σχοινιά, και οι ηλεκτρικοί λαμπτήρες αναμμένοι. Το Βαρώσι είναι μια πόλη φάντασμα».

Οι ήρωες Καταδρομείς του 1974 Μ. Χαραλαμπίδης και Χ. Α. Καρεφυλλίδης και ο Ναύτης Χ. Ι. Καρεφυλλίδης.

Αχώριστοι φίλοι στο Δημοτικό της Κερύνειας αχώριστοι φίλοι και στο πάνθεον των ηρώων.

Μια φωτογραφία τριών αγοριών από το δημοτικό της Κερύνειας μπορεί να θεωρηθεί ως ασήμαντο γεγονός. Αυτό όμως αλλάζει όταν μαθαίνεις πως οι τρεις αυτοί αχώριστοι φίλοι θυσιάστηκαν όλοι κατά την διάρκεια της Τουρκικής εισβολής.  Στη συγκεκριμένη φωτογραφία βλέπουμε τρεις αχώριστους φίλους στην ηλικία των 11 χρονών να ποζάρουν μπροστά στο φωτογραφικό φακό, στο Δημοτικό σχολείο της Κερύνειας, κατά την Εθνική Εορτή της 25ης Μαρτίου. Είναι οι μετέπειτα ήρωες της Τουρκικής εισβολής , Μιχαλάκης Χαραλαμπίδης (αριστερά), Χρίστος Γ. Καρεφυλλίδης (κέντρο) και ο πρώτος ξάδελφος του  Χρίστος Α. Καρεφυλλίδης (δεξιά).

Ο δυο νεαροί, ο Καταδρομέας Μιχαλάκης Χαραλαμπίδης (αριστερά) και ο Ναύτης Χρίστος Γ. Καρεφυλλίδης (κέντρο) υπηρετούσαν την θητεία τους και θα απολυόταν στις 20 Ιουλίου ενώ Χρίστος Α. Καρεφυλλίδης (δεξιά),  είχε απολυθεί από την 33η Μοίρα Καταδρομών έξι μήνες πριν τον πόλεμο λόγω του θανάτου του πατέρα του.

Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΠΙΛΟΤΟΥ ΠΟΥ ΒΥΘΙΣΕ ΤΟ ΑΝΤΙΤΟΡΠΙΛΙΚΟ ΄ΚΟΤΖΑΤΕΠΕ

Σαράντα τρία χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και μια ιστορία που στοίχησε στους εισβολείς δεκάδες θύματα, παραμένει σχετικά άγνωστη. Είναι η ιστορία της βύθισης του τουρκικού θωρηκτού Κοτζά Τεπέ από τους…ίδιους τους Τούρκους!

21 Ιουλίου 1974. Ή ώρα έδειχνε 2 και 35 μ.μ. Το τουρκικό πολεμικό πλοίο «Κοτζά-Τεπέ», μέλος τουρκικής νηοπομπής μαζί με άλλα δύο πλοία, μετά από την πέμπτη και χαριστική επίθεση πού είχε δεχτεί από τα τουρκικά F-104, βυθίζονταν στα ανοιχτά της Πάφου παίρνοντας στον υγρό τάφο του και ένα μεγάλο αριθμό από το πλήρωμα του θύματα της…. υπέρμετρης «πολεμικής αρετής» των Τούρκων, που μόλις πριν μια μέρα είχαν αποβιβαστεί στο βόρειο ανυπεράσπιστο τμήμα της Κύπρου.

ΚΥΠΡΟΣ-1967 («Hμουν κι εγώ εκεί…»)

A.-ΚΥΠΡΟΣ Φρούριο Καντάρας-1967-1968• «Στην Κύπρο δεν ηττηθήκαμε, αλλά προδοθήκαμε…»
[Μιχάλης Κουριδάκης, καταδρομέας. Από συνέντευξή του στην εφημερίδα «Το Βήμα», 22-7-17]

C.-CYPRUS sxoleio2010-Cyprus02ΠΕΝΗΝΤΑ χρόνια μετά την εγκληματική απόσυρση των ελληνικών δυνάμεων από την Κύπρο (Χούντα, Νοέβρης 1967) και σαραντατρία μετά την εισβολή των Τούρκων  (1974), το Κυπριακό παραμένει στην επικαιρότητα, ουσιαστικά άλυτο.

Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ σημασία του νησιού αυξήθηκε κατακόρυφα αφότου μπήκε στην Ε.Ε. Όσο δε η ανατολική λεκάνη της Μεσογείου θα μετατρέπεται σε ενεργειακή πηγή, τόσο το ενδιαφέρον των ξένων για την Κύπρο θα μεγαλώνει. Ανέκαθεν η αναζήτηση νέων ενεργειακών πηγών δημιουργεί ιστορία. Όμως, ο σπουδαιότερος λόγος για τον οποίο το Κυπριακό είναι πολύπλοκο πρόβλημα της  διεθνούς πολιτικής είναι ότι όποιος ελέγχει το νησί, ελέγχει όλη τη Μέση Ανατολή. Ευνόητη συνεπώς κι η έντονη τουρκική επιθετικότητα,  με πρόφαση την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας -κατ΄επέκταση και της ελληνικής (Καστελλόριζο). Η δε ανιστόρητη αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης πού αλλού αποβλέπει, αν όχι στο ξαναμοίρασμα του Αιγαίου;

ΚΥΠΡΟΣ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΖΩΝΤΩΝ ΠΟΥ ΣΙΩΠΟΥΝ

Κύπρος  αγνοουμένων ...

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΖΗΣΑΝΤΕΣ ΣΩΠΑΙΝΟΥΝ ΓΙ ΑΥΤΟ ΟΙ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ!!!

Επίμονες αναμνήσεις που αρνούνται να σβηστούν, τις θυμάσαι και κλαις,τι σημαίνει Αγνοούμενος?
Είναι ένας ζωντανός χωρίς σώμα.
Ένα σώμα χωρίς ψυχή.
Μια φωνή που δεν ακούεται, αλλά είναι πάντοτε παρούσα.
Μια ανάμνηση που αρνείται να φύγει γιατι δεν γνωρίζεις για την τύχη του Αγαπημένου σου Ήρωα γιατί 43 χρόνια βασάνισε πολύ την ψυχή σου.

ΒΕΒΗΛΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΑ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΑ

Ψυχές κομματιασμένες, σταυροί σπασμένοι και ριγμένοι στο έδαφος. Ταφόπλακες σπασμένες και η γης χορταριασμένη λες κι έπιασε να σκεπάζει την ντροπή των ανθρώπων. Εικόνες που σου τρυπούν την ψυχή. Στο βάθος το χώμα φρεσκοσκαμμένο. Φαίνεται ότι κάποιοι πρόσφατα έχουν μπει με μπουλντόζες σε αυτό το κομμάτι της γης.

Κλείνεις τα μάτια και σκέφτεσαι. Μέσα σου μουρμουρίζεις ό,τι θυμάσαι από το τρισάγιο. Δεν υπάρχει ούτε καντήλι, ούτε θυμιατήρι για να κάνεις αυτό που ξέρεις, αυτό που σου λέει η δική σου ψυχή.

Ο Νικόλας Φωτίου, που έχασε τη ζωή του στην προσπάθειά του να σώσει άλλους.

   
Στη διάρκεια της τουρκικής εισβολής το 1974, στην αντάρα των μαχών, του ξεσπιτώματος και της φυγής των Ελλήνων από τα χωριά τους για να γλυτώσουν από το λεπίδι του Αττίλα, υπήρξαν τολμηρές, πρωτόγνωρες ενέργειες. Κινήσεις αυτοθυσίας. Και μια που ξεχωρίζει από αυτές είναι η περίπτωση του ήρωα Νικόλα Φωτίου, ο οποίος έχασε τη ζωή του στην προσπάθειά του να σώσει όσο το δυνατό περισσότερους συμπατριώτες του. Αφήνοντας πίσω του «στρατό» αμάχων, αίμα από το αίμα του: Οκτώ παιδιά, έξι κόρες και δύο αγόρια, και τη λατρευτή του σύζυγο Μυριάνθη!

Οι ξεχασμένες τραγωδίες της Κύπρου: Τους... κερνούσαν τσιγάρο και μετά τους εκτελούσαν

Τι σημαδεύει τελικά μια γενιά, έναν λαό; Οι τραγωδίες και οι καταστροφές ή η λήθη που επιβάλλει ο νεοπλουτισμός και ο ωχαδελφισμός; Τι μπορεί να συνοδεύσει τους ανθρώπους σε ολόκληρη τη ζωή; 

Μια φωτογραφία από την τουρκική εισβολή ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις. Η Κύπρος είναι ένα πανάρχαιο Ελληνικό νησί που ποτέ όμως δεν ευδόκησε να ζήσει ενωμένο με τη μητέρα Ελλάδα. Οι κατά καιρούς κατακτητές, οι διωγμοί, η προσφυγιά, οι συμφορές δεν μπόρεσαν ν` ανακόψουν την ελληνικότητά της.

Τι σημαδεύει τελικά μια γενιά, έναν λαό; Οι τραγωδίες και οι καταστροφές ή η λήθη που επιβάλλει ο νεοπλουτισμός και ο ωχαδελφισμός; Τι μπορεί να συνοδεύσει τους ανθρώπους σε ολόκληρη τη ζωή;
Διαβάστε το άρθρο που δημοσιεύει το mignatiou.com: