<

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

Απίστευτη μαρτυρία για τον ΑΤΤΙΛΑ στη μαρτυρική Κύπρο…

Στον Άγιο Σέργιο, δηλαδή στο Γενιμπογάζιτσι, που έχει μετατραπεί σε τουρκικό και μουσουλμανικό χωριό διαμέσου περιτομής, όπως πολλά χωριά μας το 1974, ζούσε μια νεαρή Ελληνοκύπρια μαζί με τους γονείς της. Ήταν ακόμα εκεί μετά την κήρυξη της κατάπαυσης του πυρός. Σε αυτό το χωριό εγκατέστησαν τους Τουρκοκυπρίους που ανάγκασαν με το ζόρι να φύγουν από το χωριό Άγιος Θεόδωρος στον νότο.

Αποτέλεσμα εικόνας για Στον Άγιο Σέργιο, δηλαδή στο Γενιμπογάζιτσι,Τους έδωσαν τα ελληνοκυπριακά σπίτια, τα ελληνοκυπριακά χωράφια. Εκείνη η ελληνοκυπριακή οικογένεια ήταν μια από τις ελληνοκυπριακές οικογένειες που έμειναν στο χωριό. Οι τουρκικές οικογένειες που πήγαν στο χωριό αργότερα αντιλήφθηκαν μιαν αλλαγή πάνω στο νεαρό κορίτσι. Είχε αρχίσει να μεγαλώνει η κοιλιά της. Για να μην φαίνεται ότι είχε μεγαλώσει η κοιλιά της, φορούσε πολλά ρούχα, αλλά πάλι δεν μπορούσε να το κρύψει.



Και μια μέρα αυτοκτόνησε. Δεν μπορούσε να αντέξει άλλο αυτή την ντροπή. Επέλεξε τον θάνατο παρά να γεννήσει το παιδί του βιαστή της. Οι χωρικοί ακόμα θυμούνται πώς το φέρετρο εκείνο βγήκε από το σπίτι και μεταφέρθηκε στον νότο. Μετά από εκείνη την ημέρα έφυγαν από το χωριό και οι πονεμένοι γονείς.

Μου το διηγήθηκε ένας χωρικός φίλος μου. Το Καζάφανι, δηλαδή το Οζάνκιοϊ, είναι ένα χωριό που του έγινε περιτομή. Ένας παπάς είχε μια πολύ ωραία κόρη, την οποία βίασαν Τούρκοι στρατιώτες. Έκλεισαν το κορίτσι σε ένα δωμάτιο και τη βίαζαν με τη σειρά για μέρες.
Να ξέρατε τι άλλες τέτοιες ιστορίες υπάρχουν. Οι γυναίκες δεν μπορούν ακόμα να τις διηγηθούν από ντροπή. Μαραζώνουν. Μερικοί στρατιώτες δεν έμειναν μόνο στον βιασμό, αλλά σκότωσαν θηριωδώς τις γυναίκες και τα κορίτσια που βίασαν. Από γυναίκες τις οποίες βίασαν μπροστά στα μάτια των συζύγων τους μέχρι μικρά κορίτσια. Αυτός ο στρατός δεν είναι μόνο βιαστής, αλλά και εγκληματίας. Ένας φασιστικός.

Στην Αμμόχωστο υπήρχε ένας διοικητής των αγωνιστών. Η δική του ιστορία είναι εντελώς διαφορετική. Όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα το 2003 ήρθε μια Ελληνοκύπρια γυναίκα στην Αμμόχωστο. Μαζί της είχε και ένα νεαρό κορίτσι. Το κορίτσι ήταν 29 χρόνων. Μπήκαν σε ένα καφέ. Ρώτησαν για εκείνον τον διοικητή των αγωνιστών. Αν υπήρχε κανείς που τον γνώριζε. Όλοι είπαν ότι τον γνώριζαν. Κάποιος είπε ότι θα πήγαινε να τον φωνάξει.

Ήρθε ο διοικητής, του οποίου είχαν ασπρίσει τα μαλλιά μετά από 29 χρόνια. Γνώρισε τη γυναίκα. Δείχνοντάς του το κορίτσι, η γυναίκα του είπε: «Να, αυτή είναι η κόρη σου». Ο διοικητής ήταν πολύ εθνικιστής. Και σοβινιστής μάλιστα. Αλλά να που τώρα είχε μιαν κόρη από την Ελληνοκύπρια. Ο διοικητής πέθανε πριν από μερικά χρόνια. Αλλά μου διηγήθηκαν αυτή την ιστορία από τότε, όταν δηλαδή ήταν ακόμα ζωντανός.

Για να τη γράψω και να του το κτυπήσω κατάμουτρα επειδή μας αποκαλούσε «οπαδούς των Ελληνοκυπρίων και προδότες της πατρίδας». Δεν την έγραψα. Δε μπόρεσα. Ένιωσα μεγάλο σεβασμό για τη γυναίκα και την κόρη της. Συγκινήθηκα πολύ από αυτή την τραγωδία.

Ξέρω ότι ο τουρκικός στρατός, όπως και όλοι οι στρατοί, είναι φασιστικός και βιαστής. Δεν θα διστάζω να το λέω ακόμα και αν ξέρω ότι θα με απαγχονίσουν. Αυτός είναι ένας τέτοιος στρατός που έκανε πολύ χειρότερα πράγματα στον λαό του στη δική του την πατρίδα από αυτά που έκανε στην Κύπρο.

Σκατά τάισε τον κόσμο. Απαγχόνισε παιδιά μεγαλώνοντας την ηλικία τους. Βίασε κρατούμενες γυναίκες και κορίτσια. Έκανε πολλαπλάσια βασανιστήρια. Τέτοιος ήταν και ο στρατός που αποβιβάστηκε στην Κύπρο. Έγραψε ιστορία εγκλημάτων και βιασμών εδώ, όχι ειρήνης. Αυτή είναι η πιο πονεμένη κληρονομιά του 1974. Δεν είναι ευτυχισμένη ειρηνευτική επιχείρηση, αλλά ευτυχισμένη επιχείρηση βιασμών και εγκλημάτων.

Του Σενέρ Λεβέντ



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Oσα δημοσιεύματα δεν έχουν την υπογραφή μας αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους και όχι την δική μας.Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις,, ή απειλές.

ΑΡΧΕΙΟ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΝ


ΑΡΧΕΙΟ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΝ

ΜΕ ΖΩΝΤΑΝΗ ΤΗ ΜΝΗΜΗ

Η γνώση του ιστορικού παρελθόντος είναι απαραίτητη για την εθνική αυτογνωσία ενός λαού. Το blog μας με τρόπο απλό χωρίς να διαστρεβλώνει την ιστορική αλήθεια, φωτίζει με αναδρομές στα γεγονότα σελίδες ιστορίας του μαρτυρικού Λαού της Κύπρου και των Ελλαδιτών και Κυπρίων νεκρών και αγνοουμένων Ηρώων.